ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ: ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΘΕΜΑΤΟΣ

                                           ΘΕΜΑ:ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ.

 Ο άνθρωπος παράγει περισσότερα απ`όσα χρειάζεται για κέρδος. Εκμεταλλεύεται τον συνάνθρωπό του αλλά και τον εαυτότου.Πρόκειται για μια μεγάλη αμαρτία του ανθρώπου,καθώς κανένα άλλο ον στη φύση δεν συμπεριφέρεται έτσι.Γι`αυτό και η φύση τον εκδικείται.Αν διαταράξει κανείς την φυσική ισορροπία τιμωρείται από την ίδια την φύση.

 Η τιμωρία αυτή παίρνει την μορφή των ιών. Αυτοί επιτίθενται επιτίθενται στον άνθρωπο όταν ο οργανισμός του είναι εξασθενημένος.Στις εξασθενημένες κοινωνίες εμφανίζονται συχνά οι ιοί π.χ. στην Αμερική.Αυτή η υπερδύναμη όμως έχει τους οικονομικούς πόρους και εξάγει προ'ι'όντα που είναι για υπερκατανάλωση χωρίς πραγματική αξία για το βιοτικό μας επίπεδο.

 Σε όλη αυτή την ξέφρενη παραγωγή προ'ι'όντων και την δημιουργία πλασματικών αναγκών,η κοινωνία έχει προβάλλει κατά καιρούς σθεναρή αντίσταση κυρίως από την δεκαετία του '60 και μετά.Όλα τα συνθήματα των κινημάτων αυτών ήταν παρμένα από τον αρχαιοελληνικό τρόπο σκέψης π.χ. των σοφιστών που διακύρητταν την αξία της ανθρώπινης φυσης και της παιδείας.Κορύφωση της αντίστασης αποτελούν τα γεγονότα της Πράγας του 68.Σε παγκόσμιο πλαίσιο η αντίδραση πραγματοποιείται με κινήματα ειρήνης,με το οικολογικό κίνημα,το αντιρατσιστικό,την unicef και όλες τις οργανώσεις που προβάλλουν το αίτημα για ατομικές ελευθερίες,ανθρώπινα δικαιώματα κλπ.

     

 Τι απέμεινε τώρα από όλους αυτούς τους αγώνες; Μόνο η τάση για την συνέχιση του αγώνα. Όταν λέμε ότι ο αγώνας συνεχίζεται, πρόκειται για μία ευχή παρά για μια πραγματικότητα. Τα ανθρωπιστικά κινήματα ζητούν πλέον από τους ανθρώπους ό,τι ζήτησαν και οι Σοφιστές δηλαδή να ξαναγίνουν  άνθρωποι, να έχουν το δικαίωμα μιας αξιοπρεπούς ζωής.

  Οι συνειδητοποιημένοι άνθρωποι πρέπει να αντιδράσουν στο κατεστημένο και να διαγράψουν μία πορεία, να φέρουν κάθαρση ( όπου υπάρχει αμαρτία-υπερβολή, λειτουργεί η μοίρα και ακολουθεί η κάθαρση για να επανέλθει η ισορροπία των πραγμάτων και να συλλάβει ο άνθρωπος την μωρότητά του.) ο άνθρωπος σήμερα αμαρτάνει, έχει φτάσει στην υπερβολή γιατί βιώνει την υπερκατανάλωση, τον εκχρηματισμό, την υπερπαραγωγή προϊόντων και καταστρέφει την φύση και τον ίδιο τον εαυτό του. Πηγές καταστροφής του ανθρώπινου οργανισμού είναι τα ναρκωτικά, το κάπνισμα, το άγχος κλπ.

  Η παρακμή του ανθρώπου εντοπίζεται και στις σχέσεις των δύο φύλων. Πρόκειται για εκμεταλλευτικές σχέσεις  γιατί χρησιμοποιεί τον συνάνθρωπό του για κάλυψη συγκεκριμένων αναγκών. Οι προσωπικές σχέσεις στηρίζονται στο «φαινόμενον» ή σταματάνε σε αυτό. Γι’αυτό και τα καταναλωτικά αγαθά αγοράζονται κατά κόρον (πχ είδη ρουχισμού). Η εικόνα,η ψευδαίσθηση,παρασύρει τον άνθρωπο και συσκοτίζει το πνεύμα του. Άρα παραδίδει την ψυχή του στην ύλη η οποία γίνεται κινητήριος δύναμη (ρούχα, αυτοκίνητο, σπίτι κλπ). Έτσι οι προσωπικές σχέσεις γίνονται εκχρηματισμένες. Έχουν την βλέψη του μόνιμου αλλά στηρίζονται στην οικονομική επιφάνεια.

 Στις διεθνείς σχέσεις του ο άνθρωπος κάνει πολέμους, εκμεταλλεύεται τους αδύνατους ή ζει σε κλίμα ψυχρού πολέμου όπου δεν υφίστανται εχθροπραξίες αλλά η μία υπερδύναμη δημιουργεί δυσχέρειες στην άλλη. Η τεχνολογία επίσης τίθεται στην υπηρεσία του πολέμου. Σ΄αυτές τις συνθήκες συνήθως αντίδραση του λαού δεν υπάρχει και αν υπάρξει, αποσιωπείται.

 Αυτές οι καταστάσεις προωθούνται από κάποιους κύκλους που αναπαράγουν  την καθεστηκυία τάξη των πραγμάτων. Αυτή η κατάσταση είναι ευχάριστη μόνο για αυτούς που παραμένουν κατεστημένο.

 Αυτοί που αμφισβητούν όμως παράγουν ή αναπαράγουν; Στην δεύτερη περίπτωση ανήκουν μόνο λίγοι καλλιτέχνες ή εφευρέτες. Η πραγματική παραγωγή συνδέεται  με την πρωτοβουλία, την αυθεντικότητα. Σε καθημερινή βάση όμως εφαρμόζεται η τεχνική της αναπαραγωγής με καθαρά τεχνοκρατικό τρόπο λόγω αυτοματοποίησης. Γίνεται αναπαραγωγή στείρων γνώσεων  που για τον σημερινό άνθρωπο δεν λένε τίποτα.

 Στον οικονομικό τομέα ο άνθρωπος αναπαράγει για να βγάλει λεφτά , να επιβιώσει. Αναπαράγει γνώσεις,προιόντα,καταστάσεις για να επιβιώσει όχι για προσωπική του χρήση. Σκοπός η επιβίωση όχι η δημιουργία. Γιαυτόν τον λόγο οι άνθρωποι δεν είναι ευτυχισμένοι με την δουλειά τους  και βιώνουν την αλλοτρίωση. Νιώθουν ανασφάλεια λόγω ανεργίας, πληθωρισμού γιατί το χρήμα έχει χάσει την αγοραστική του αξία και ο κόπος των ανθρώπων εξανεμίζεται. Ο άνθρωπος δεν είναι χαρούμενος. Τελικά ποιά είναι η χαρά της ζωής ; Υπάρχει;

                                                        ΕΡΓΑΣΙΕΣ

1)      Το τελευταίο τέταρτο του αιώνα μας πολλά νεανικά κινήματα έχουν εκδηλωθεί με σκοπό την δομική αλλαγή της κοινωνίας. Οι άνθρωποι  και κυρίως οι νέοι πίστεψαν ότι οι κατεστημένες δομές μπορούν να αλλάξουν.

         Α) Ποιές  αιτίες νομίζετε ότι οδήγησαν σε παρόμοιες σκέψεις;

         Β) Θεωρείτε ότι έχει υπάρξει κάποια βασική αλλαγή στα πράγματα μετά από αυτές τις κινήσεις;

         Γ) Μπορούμε να θεωρήσουμε ότι η νέα γενιά συνεχίζει τον αγώνα;

2)      Το 1973 οι φοιτητές ξεσηκώθηκαν στο Πολυτεχνείο ζητώντας ψωμί, παιδεία, ελευθερία.

          Α) Νομίζετε ότι πέρα από το σύνθημα τπάρχει βαθύτερο νόημα στην όλη υπόθεση;

          Β) Τα ιδανικά των ανθρώπων αυτών ποια θέση έχουν στη ζωή σου ;

          Γ) Το μέλλον προοιωνίζεται ελπιδοφόρο;   

(προσωπικές σημειώσεις)